Για καφέ στο Μανχάταν

Μαρία Σ. Άνθη
Αθήνα - 2022
Λεξίτυπον
σ. 172
ISBN: 978-960-597-320-9

 

Η ανιδιοτέλεια είναι σπάνιο αγαθό, ο έρωτας περνάει από στενές πύλες, όταν εμπλέκονται πεποιθήσεις και νοοτροπίες ενός κοινωνικού στάτους. Η αποδοχή, η ανταπόκριση, είναι η χαρά της ζωής.

Χωρίς ανταπόκριση ο έρωτας βρίσκεται σε απόγνωση και περνά όλα τα στάδια τού αδιέξοδου με βασανιστικά απρόοπτα. Είναι αδύνατον να φθάσει κανείς την ευτυχία, επειδή η απόγνωση θα δηλητηριάσει ό,τι καλό μπορούσε να προκύψει.

Η Καρόλ, μια σχεδιάστρια μόδας που ζει στο Παρίσι και στον λαμπερό χώρο της υψηλής ραπτικής, γνωρίζει ότι το αισθηματικό πρόβλημα θα ταλαιπωρεί πάντα τους ανθρώπους και ότι μόνο η εξωτερική ομορφιά δεν μπορεί να σώσει τον κόσμο.

Η παράτυπη στάση και πράξη, η παρανομία, η καταπίεση της κοινωνίας και του καθωσπρεπισμού του Παρισιού, προβληματίζει την Καρόλ για την πορεία της ζωής της. Σε όλη της την επαγγελματική διαδρομή θα γνωρίσει την καταξίωση, αλλά πάντοτε θ’ αναρωτιέται ποιο είναι το σωστό απέναντι στον εαυτό της και τους άλλους. Ακόμα και αν δεν προδώσει ποτέ κανέναν.

Όταν βρεθεί μόνη στο Μανχάταν, θα αναλογιστεί όλα τα χρόνια που πέρασαν και όσα άφησε πίσω της. Η παντοτινή αγάπη πηγάζει και βγαίνει μέσα απ’ τον άνθρωπο. Είναι το κομμάτι της συνείδησής του που στο τέλος μένει αγνό και καθαρό. Η ανιδιοτελής αγάπη είναι το νόημα της ζωής.

Μέσα στους κοινωνικούς άξονες και τις συμπεριφορές, το χρήμα κυβερνά…
Όχι άλλους άθλους, παρά μόνο αγάπη!

 

 

Εξύψωση

Τι είναι αυτό που σε εξυψώνει;

Θα το μάθεις σε αυτό το βιβλίο…

Πέτα τη στάχτη του παρελθόντος σου κι ό,τι σε βάρυνε στη ζωή σου κι από δω και στο εξής η ζωή σου θα είναι πολύ ωραία. Κι ότι στο πνεύμα ομίχλη έφερε να μη βλέπεις το παρόν σου, θα σκορπιστεί. Η εξύψωση μπορεί να έρθει από οπουδήποτε. Το πιο γλυκό όνειρο της ίασης το είχε ο Πωλ, τόσο αψεγάδιαστο, τόσο απόλυτο με τόση τέχνη, μα πού τα σκέφτηκε όλα μέσα στο κεφάλι του αυτό το παράξενο παιδί ο Πολύδωρος, ο τόσο θαυματουργός.

Το κακό εξοντώνει το άλλο κακό και επέρχεται η εξύψωση. Ο Πολύδωρος είχε αυτή τη τέχνη της εξύψωσης όμως η ζωή δεν παίζει είναι γεμάτη ζωτικές ανάγκες όπως το ανώτερο σχέδιο το θεϊκό. Ανάμεσα σε ουσιαστικές παρουσίες ο Πολύδωρος έχει την εύνοια όλων ανεξάρτητα με τι ασχολείται κάθε φορά και τι πράττει. Σπέρνει μια εξύψωση στη κάθε μια από τις τρεις φίλες, την Άννα τη Λευκή και τη Μαργώ κι εντελώς περίτεχνα καταφέρνει να τον αναζητούν με ευχαρίστηση, να τον ψάχνουν να τον μελετούν επειδή δείχνει να είναι ιδιαίτερος.

Θα εξυψωθούν θα απαλύνει το πόνο τους από την αδικία και όλα τα αναπάντεχα του χρόνου, τα αχώνευτα τα μίση και τα πάθη. Στο δράμα η θεία δίκη, όμως διάλεξε το ψέμα για να τις ανεβάσει, να τις μάθει πως κάτι τέτοιο δεν μπορεί να υπάρξει στα αλήθεια. Το παράδοξο θα παίρνει μέρος μαζί με το αναπάντεχο και το τέλος θα είναι τραγικό γι’ αυτό κι ο Πολύδωρος χάνεται κάποια στιγμή απρόσμενα στον Ειρηνικό.

 

 

 

 

Το κουτί της Αφροδίτης – ποίηση Μαρία Άνθη

 

Ψηφιδωτά ζωγράφιζες και θυμίαμα άναβες,

σε πρόναους και απάτητα λημέρια.

Τα χαμόγελα μου έκλεβες στην αντηλιά,

εκεί που έλαμπε ο κόκκινος ροδίτης.

Έλα κι εσύ μου έλεγες, με οίνο,

τη ζήση ερωτικά να υμνήσεις.

Αλλά εκεί θαρρώ πως πια δεν θα ΄ρθω…

Μου είχες δωρίσει από καιρό και κράταγα,

το χρυσό κουτί της Αφροδίτης.

Το βάλσαμό του λαχταρώ,

μα κάθε φορά που το ανοίγω,

πάνδημο βάσανο φορώ!

 

Μαρία Άνθη – εκδόσεις Κούρος

 

Πρόλογος  -   ΤΟ ΚΟΥΤΙ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ – ΠΟΙΗΣΗ ΜΑΡΙΑ ΑΝΘΗ

 

Από το γνωστό μύθο της αρχαιότητας «Έρωτας και Ψυχή», είναι εμπνευσμένος ο τίτλος της ποιητικής συλλογής «Το Κουτί της Αφροδίτης». Περιλαμβάνει ποιήματα ερωτικού αισθησιασμού, με επίκεντρο τον ανθρώπο.

Το κουτί της Αφροδίτης που με βάλσαμο το γεμίζει η ψυχή από τη Περσεφόνη, συμβολίζει την ματαιότητα στον ερωτικό κόσμο. Μα κανείς αυτήν δεν τη θέλει, είναι από βάλτο έρωτος σαν ο θνητός σε αυτόν μέσα πέσει, καθώς φέρνει στην ψυχή μια χαρμολύπη.

Το βάλσαμο γιατρεύει όταν στο υποσυνείδητο μπει, μα η ψυχή στο φως το βλέπει να χάνεται. Εκείνη όμως το αναζητά με διακαή πόθο, το ίδιο και το κάλλος και η θεϊκή υπέρτατη ομορφιά, το αναζητά όπως στο ποίημα «Ερωτικό Πέρασμα».

Η Περσεφόνη κυβερνά ως σύμβολο αρχετυπικό τον πάνω και το κάτω κόσμο, η Πάνδημη Αφροδίτη έχει ομορφιά, γονιμότητα αλλά φέρει και πόλεμο και έριδες. Και τότε η ψυχή περιπλανιέται, υποφέρει…

Ο έρωτας μια νεκρανάσταση στην ποίηση, διακλαδώνεται σε περιστάσεις πέρα από κάθε χρόνο, ξεκινά από τα μυθικά αρχέτυπα και φθάνει μέχρι τη ροή της σημερινή ζωής, που έχει μέσα το ποίημα «Το κουτί της Αφροδίτης», όπως και στο ποίημα «Το δάκρυ», που κυλά στην χαρά και στον πόνο.

Βάλσαμο ο έρωτας και βάσανο ανάλογα με ποιο κάλυμμα η ψυχή μας φέρει. Είναι σαν τη πεταλούδα που θα βγει τόσο πολύχρωμη κάθε φορά, όσο η σοφία της φύσης το επιτρέπει, όπως στα ποιήματα «Σημάδι ήταν νοερό», «Τα χείλη έσμιξαν», «Η Αγάπη σου», «Μη δε σε δω» κ.α

Ο έρωτας είναι αθώος, ο στίχος- Δίχως τη χαρμολύπη, παρά με τη καρδιά γυμνή - στο ποίημα «Ερωτικό πέρασμα», σημαίνει ότι ο έρως έχει ως ζωτική ανάγκη την ίδια την καρδιά μας, αυτή στοχεύει δηλαδή, στην αθωότητά μας.

Χαρές και λύπες, ευτυχία και δυστυχία αντιθέσεις μεγάλες έχει ανάγκη ο έρως να προχωρήσει και μάθημα η ψυχή να πάρει, όπως στο ποίημα το «Βάλσαμο της Περσεφώνης», αφού στον ερωτικό κύκλο της ζωής κανείς δεν γνωρίζει τι μέλλον θα έχει. Στο ποίημα «Μυστικός Έρως», το μέλλον είναι αβέβαιο, εκεί που ο έρως όλα τα κινεί λέει ο στίχος με νήμα πεπρωμένων.

Στα τριάντα τέσσερα αυτά ποιήματα η ροής του έρωτος μας φέρνει ως το σήμερα, εκεί όπου υπάρχει ο έρωτας με το αντίπαλο δέος το θάνατο όπου κάθε άνθρωπος παλεύει να μην πεθάνει η μνήμη του, να μην χαθεί η αγάπη του, ο έρωτάς του, για ό,τι αγαπητό ο καθένας έχει. Αναζητά απεγνωσμένα να περάσει ο έρωτας και η αγάπη στην Αθανασία. Να νικήσει τον αδηφάγο χρόνο.

 

Μαρία Σ. Άνθη  2023

 

 

 

 

 

 Αυτοφωτογραφήσεις, Selfie

Ποίηση Μαρία Σ. Άνθη

 

 

Πρόλογος

 

Οι «Αυτοφωτογραφήσεις» ή «Selfies» στην αγγλική γλώσσα, είναι ροές έµπνευσης, υπενθυµίσεις που απελευθερώνουν τη µνήµη όταν η ποίηση περιπλέκει εκεί µέσα τις συµπυκνωµένες λέξεις της, γεµάτες νόηµα. Οι «Αυτοφωτογραφήσεις» έχουν κυρίως την αγάπη, το µέλλον, την ανάµνηση, το αίσθηµα και την ανάγκη ύπαρξης για όλα τα συναισθήµατα που η ελευθερία αναδύει την πλέρια φύση της.

Πρόκειται για εσώτερες, βαθιές σκιαγραφήσεις πριν από ένα λεπτό, δύο λεπτά, µία µέρα, δύο ώρες, µήνες, χρόνια… Σηµατοδοτούν τον έρωτα στη ζωή µας, την αγάπη που δώσαµε και πήραµε, την ώρα, την εποχή της αναζήτησης, το ερώτηµα. Ίσως γιατί έρχονται πολλές εσωτερικές selfies, απανωτές, η µία καλύτερη από την άλλη!

Σε αυτή την ποιητική συλλογή περιλαµβάνονται ποιήµατα και µερικά δοκίµια. Κάποια ποιήµατα τα έγραψα παλαιότερα φιλοσοφώντας πάνω στο ερώτηµα «τι εστί ζωή», ενώ άλλα είναι εµπνευσµένα από µέρη που είτε έζησα είτε επισκέφθηκα πρόσφατα. Αυτά τα ποιήµατα προσπάθησα να έχουν ένα νεανικό άρωµα, έναν τόνο σύγχρονο και να απαθανατίζουν τη στιγµή ενός εξωτερικού και εσωτερικού κόσµου…

Τη Ζάκυνθο ο Όµηρος την ονοµάζει «Υλήεσσα» επειδή ήταν δασώδης. Την επισκέφθηκα στις αρχές Ιουνίου του 2017 και έγραψα δύο ποιήµατα προς τιµήν της, να υµνήσω µε αυτόν τον τρόπο την απαράµιλλη οµορφιά της. Την απαθανάτισα µε µια γιόστρα στην προκυµαία, σύµβολο γιορτινό στα Επτάνησα.

Τη Μήλο την επισκέφθηκα το 2020· είχε ιδιαίτερα τοπία, µέρη και βουνά από ηφαίστεια και ελαφρόπετρες σπαρµένες στις αµµουδιές (τις αναφέρει από την αρχαιότητα και ο φιλόσοφος Θεόφραστος).

Επέλεξα αυτό το βιβλίο να το εκδώσω δίγλωσσο (ελληνικά και αγγλικά), ώστε να καταστεί δυνατό να διαβαστεί ακόµα και από εκείνους που δεν γνωρίζουν ελληνικά αλλά διαµένουν στην Ελλάδα.

 

Αθήνα, Ιούλιος 2022

Μαρία Σ. Άνθη